Home » Mindset & Wel-zijn » Tietze en het weer, hoe zit dat nou eigenlijk?

Tietze en het weer, hoe zit dat nou eigenlijk?

Gepubliceerd op 28 juni 2020 om 10:00

Wat is het een tijd geleden dat ik wat anders geschreven heb dan recepten! De laatste blog dateert van 29 december 2019, een periode waarin het wat minder goed ging wat betreft Tietze. De praktijk van mijn 'eigen' acupuncturist was voor onbepaalde tijd gesloten en de overstap maken naar een ander voelde toch een beetje als vreemdgaan (en ik vind nieuwe dingen nou eenmaal heel spannend 😉lekker vermijden dus i.p.v. mijn angst aangaan. Ja jongens, ook ik doe het!). Uiteindelijk besloot ik eind januari dan toch te stoppen met afwachten totdat de praktijk weer open ging en ben ik begonnen bij een andere acupuncturist. Ik voelde me er niet helemaal vertrouwd en hij hanteerde een andere werkwijze. De klachten werden in eerste instantie erger, daar wil ik heel eerlijk in zijn met jullie. Ik werd op meer punten geprikt dan normaal en moest elke week i.p.v. om de twee weken. Ik had het gevoel dat mijn lichaam niet kon herstellen voordat ik weer een nieuwe intensieve sessie (want meer naaldjes betekent ook meer activiteit) in ging. Dit heb ik aangegeven en uiteindelijk met wat passen en meten heeft het me opnieuw geholpen: ik ben nu sinds maart 2020 alweer zo goed als van mijn klachten af. Gelukkig maar, want toen kwam Corona en moest ook die praktijk even dicht. Sindsdien voel ik me lichamelijk en dus ook mentaal weer top! Zo fijn.

Al langer wilde ik weer wat schrijven over Tietze en kennis delen vanuit mijn vak (psychologie), maar ik had geen idee wat dan.. Writer's block? Gedachten als: "waar zitten mensen dan op te wachten?" en "ik heb zo veel te vertellen, wat moet ik dan kiezen?" hielden mij tegen om te beginnen. Ook wat betreft Tietze dacht ik: "ik heb alles toch al verteld?", maar niets bleek minder waar. Gister ochtend had ik opeens een eureka moment en dacht ik "JA! Daar moet ik over schrijven!". Laat ik wat meer de diepte in gaan op Tietze en één onderwerp er uit pakken. Vandaag wil ik je dus meer vertellen over wat het weer met je kan doen op het moment dat je Tietze/reuma hebt. 

The sun is shining, the weather is sweet

Wat houd ik toch van de zon, zeker in de lente en zomer. Want die warmte jongens, die heeft mij altijd al goed gedaan. Zoals de bloemen gaan bloeien in de lente, doe ik dat ook. Als een soort reptiel zoek ik bij de eerste 'warme' zonnestralen in het jaar de buitenlucht op en zuig ik die zonne-energie op. Wat heb ik dat in de herfst- en wintermaanden gemist! Maar sinds ik Tietze heb, is die warmte van de zon nog zo veel belangrijker voor mij geworden. Want wanneer het lekker, warm weer is, heb ik zoveel minder last dan wanneer het koud en nat is in Nederland.

Wanneer je googled op Syndroom van Tietze, krijg je eigenlijk niet zo heel veel informatie over weersomstandigheden te lezen. In het verleden dacht ik "ik ben toch niet gek dat ik dit zo ervaar?". Zo vervelend als je hier geen antwoorden op krijgt, ook niet van doktoren. Niemand weet eigenlijk iets, daar komt het op neer. Maar wat een geluk dat ik op de uni heb leren onderzoeken 😌Ik kan je geen betrouwbare oorzaak- gevolg conclusie geven, maar wanneer je googled op 'reuma warm weer', kom je opeens tal van (onderzoeks)artikelen tegen (waaronder het artikel van Reumanederland met onderzoeksresultaten) die bevestigen dat veel mensen met reuma baat hebben bij warm, droog weer. Bij warm weer blijkt de doorbloeding beter. En dit komt dan weer overeen met wat mijn acupuncturist mij ooit eens heeft uitgelegd: wanneer je pijn hebt, verloopt je doorbloeding (en/of je energiebanen) niet goed. Zie het als een rivier die droog ligt en moeite heeft om de 'energie' (of je bloed dus) door te laten stromen. Dan ontstaat er pijn. Acupunctuur zorgt ervoor dat die 'energie' weer gaat stromen, waardoor de pijn verminderd of zelfs helemaal weg gaat. Ik blijf het een vaag iets vinden, maar ergens denk ik bij deze uitleg: "ja klinkt logisch". Daarnaast kan warmte pijn en stijfheid verzachten. 

Koud, vochtig en winderig weer daarentegen zorgen er juist weer voor dat spieren en gewrichten meer pijn gaan doen. Bloed stroomt minder makkelijk en je voelt je 'stijver'. Die stijfheid is rot joh. Diegenen met Tietze of andere reumatische aandoening kunnen dat denk ik wel beamen, want wat een last kun je 's ochtends van stijfheid hebben nadat je de hele nacht het grootste gedeelte van de tijd stil hebt gelegen! Als ik uit ga van hoe ik me 's ochtends voel, dan kan ik me beter elke dag ziek melden. Maar ik weet ook dat wanneer ik eenmaal een warme douche (jaja daar komt die warmte weer) heb genomen en in beweging ben geweest (stijfheid is er grotendeels uit), ik me een stuk beter voel. 

Terwijl ik dit nu typ denk ik "Ja logisch! Dan is die doorbloeding op gang natuurlijk, duh!". Jeetje wat een inzichten krijg ik weer. Nog een reden om het schrijven weer op te pakken 😉

Wanneer ik in deze lente/zomermaanden last heb van Tietze, ontstaat dat vaak doordat het opeens van heel warm, naar weer koud en vochtig weer gaat. In Nederland gaat het natuurlijk alle kanten op: vorige week liep ik nog met een jas aan en afgelopen week was er opeens die bloedhitte. Aankomende week wordt het weer een stukje kouder en natter, dus kan het zo zijn dat ik de Tietze meer ga voelen. Sinds een tijd heeft de website en app van Weeronline trouwens ook een optie toegevoegd, waarbij ze (net als de hooikoortsklachten) ook aangeven hoe groot de kans is dat mensen met reuma klachten kunnen ervaren door het weer.

Thunder!

Ook bij storm en onweersbuien kunnen mensen met reuma meer last krijgen van pijn. Onweersbuien en storm veroorzaken meer druk in de lucht. Volgens de website van A. Vogel "zorgt een snelle luchtdrukdaling ervoor dat vliezen en vloeistoffen in gewrichten kunnen uitzetten". Dit zorgt dan voor pijnklachten. Ik kan me voorstellen dat ditzelfde gebeurt met het kraakbeen tussen de ribben waar mensen met Tietze een ontsteking in hebben. Sinds vrijdag (onweer) heb ik namelijk iets meer last van Tietze (geen enorme pijn zoals een half jaar geleden hoor, maar ik voel iets gebeuren in mijn rug en borst). Een signaal om dus een stapje terug te doen en niet van alles van mezelf te moeten en verwachten. 

Fake it till you make it

Er zijn een paar opties die ik in overweging heb genomen om minder last te krijgen van Tietze. De eerste is verhuizen naar een land waar het vrijwel altijd lekker weer is. Curaçao heeft mijn hartje 5 jaar geleden gestolen en wat zou ik het tof vinden om daar te wonen. Maar ik ben ook een bange poeperd en zo'n grote verandering zie ik dan toch weer niet zo zitten 😉Bovendien vind ik Nederland echt een heel fijn land om te wonen en ik wil hier absoluut niet weg. 

Dan moet ik in Nederland maar uitvinden hoe ik mijn lichaam een handje kan helpen. Naast dat ik dus zweer bij acupunctuur, heb ik, in die bijna 5 jaar tijd dat ik Tietze heb, ondervonden dat zelf warmte creëren mij veel verlichting brengt. Allereerst zijn mijn kruik en ik tijdens koude, gure dagen onafscheidelijk van elkaar. Mijn lieve vriendin Vera is een tijd geleden aan het haken geslagen en heeft laatst een zachte hoes voor om mijn kruik gemaakt. In de winter slaap ik namelijk (bij pijn) standaard met een kruik in bed. Knuffelend met m'n warme (niet te volle) kruik tussen mijn armen in bed vind ik zó fijn! Het zorgt ervoor dat ik goed in slaap val en door blijf slapen. Als ik ook last van mijn rug heb, wissel ik 's nachts nog wel eens en lig ik in een soort gekke, maar fijne positie waar ik semi op mijn zij en toch met mijn rug op de kruik lig. Geen idee of deze positie goed voor mijn lijf is, maargoed WHO CARES op het moment dat je pijn hebt.. Niemand!! Van de cesartherapeut heb ik namelijk ooit (in het eerste jaar nadat Tietze bij mij ontdekt werd) geleerd dat ik meer ruimte moet creëren in mijn borst door een 'open' houding aan te nemen (dus schouders naar achter). Door zo m'n schouders naar achter te doen en op de kruik te gaan liggen, sla ik dus 2 vliegen in 1 klap. 

Daarnaast is ook tijgerbalsem of perskindol mijn beste vriend in tijden van pijn. Melvin is dan zo lief om mijn rug bijna dagelijks in te smeren en te masseren. Soms doe ik het ook op mijn borst en smeer ik er ook voltaren gel op, gouden combi. 

Oooo en die douche, die fijne douche... Als ik 's ochtends stijf en met pijn wakker wordt, masseer ik mezelf op pijnlijke plekken onder de douche. Ook dat zorgt ervoor dat de pijn verlicht. Daarnaast probeer ik te visualiseren dat de warme stralen mijn pijn en zorgen van me afspoelen, zo het doucheputje in. Op die manier start ik de dag een stuk positiever dan wanneer ik met mijn mindset in die pijn blijf zitten. Het is nu eenmaal wat het is en ik weet dat het gedurende de dag beter wordt als ik in beweging ben. Een versnelling terug, lief voor mezelf zijn, maar gewoon (rustig) doen wat gedaan moet worden (werken bijvoorbeeld) en ik kom de dag meestal prima door. 

Tot slot heb ik ook een infraroodlamp, maar ik moet zeggen dat ik minder snel geneigd ben die te pakken. Geen idee waarom, misschien heb ik het, door het toepassen van alles wat ik hierboven schrijf, niet vaak nodig om nóg iets anders in te zetten. Maar wie weet helpt het jou! Ik heb hem overigens voor €5,- via marktplaats gehosseld, hoeft dus totaal niet duur te zijn. Waar een vriend mij laatst ook op wees en wat sindsdien op mijn verlanglijstje staat, is een massagekussen met infrarood... Even voor sparen nog want dit lijkt mij GEWELDIG!

Bedankje

Voor de mensen die de afgelopen tijd de moeite namen toch nog te reageren op mijn blog over Tietze (ondanks dat deze al bijna een jaar geleden gepost is), BEDANKT! Jullie waren met name de drijfveer om het schrijven weer op te pakken. Ik vind het zo ontzettend tof en fijn dat ik op deze manier een platform kan geven voor mensen die net als ik de diagnose gekregen hebben, maar vervolgens geen idee hebben wat je er nu aan kunt doen. Wat me opvalt is toch dat het bijna allemaal vrij jonge volwassenen zijn. En wat is het dan kut, wanneer je midden in de bloei van je leven staat, om tegengehouden te worden door zo'n klote ziekte die niet te genezen is. Maar weet, je bent niet alleen! 😘

Veel liefs,

     Sanne


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Florence
een jaar geleden

Interessant blog weer Sanne! Ik heb inmiddels 4 acupunctuur behandelingen gehad en het gaat de laatste weken een stuk beter met me. Thanks voor alle tips!!

Sanne
een jaar geleden

Ahh wat fijn dat het aanslaat! Eindelijk weg met die pijn en het ongemak!

Karima
4 maanden geleden

Bedankt Sanne voor de informatie. Gisteren kreeg ik pas te horen dat ik Tiezte heb, na jaren tobben. Ik dacht dat hart klachten heb.
Mvg Karima

Sanne
4 maanden geleden

Hi Karima, leuk dat je mij een berichtje stuurt! Wat balen dat je al zo lang met klachten hebt gelopen, maar fijn dat er nu eindelijk een naam aan gegeven is. Heel veel sterkte hiermee en mocht je vragen hebben of iets kwijt willen, bericht me vooral! Liefs, Sanne