Home » Mindset & Wel-zijn » Syndroom van Tietze

Syndroom van Tietze

Gepubliceerd op 16 augustus 2019 om 18:00

Syndroom van watte?! Ja je leest het goed, Syndroom van Tietze, oftewel: een aandoening waarbij je een ontsteking hebt in het kraakbeen tussen je ribben en het borstbeen. Nu iets meer dan 3,5 jaar geleden is deze aandoening bij mij vastgesteld en veranderde mijn leven compleet. Het is een aan reuma verwante aandoening die tijdelijk kan zijn, maar ook chronisch kan worden. Dit laatste is bij mij het geval.

Wat is het?
Het Syndroom van Tietze is een vrij zeldzame, reumatische aandoening. Het gaat hier dus om ontstekingsreuma waarbij het kraakbeen tussen mijn ribben en borstbeen ontstoken is. Niet alleen aan de voorkant, maar ook aan de achterkant (in mijn bovenrug) heb ik hier last van. Dit heet officieel ‘costochondritis’, maar is in wezen hetzelfde als Tietze.  

De klachten die hierbij komen kijken is een scherpe, zeurende pijn in mijn borst en rug die eigenlijk altijd wel in een bepaalde mate aanwezig is: soms voel ik er bijna niets van, soms verga ik van de pijn. Ook is er soms een lichte zwelling te zien rondom mijn borstbeen, maar 99% van de tijd niet. Hierdoor kan ik het benauwd krijgen, waarbij ik een beklemmend gevoel op mijn borst kan ervaren. Dit is erg vermoeiend. Ook kan ik er angst-, stress- en/of stemmingsklachten door gaan ervaren. Men noemt het een onschuldige, niet levensbedreigende aandoening, maar het beïnvloed mijn leven constant. Zo simpel is ‘niet levensbedreigend’ dus niet.

Hoe ontstaat het?
Dat is nog vrij onbekend. Er wordt gezegd dat het kan komen doordat je bijvoorbeeld een verkeerde houding aanneemt, door zware lichamelijke inspanning, een stoot tegen je borst, hard hoesten of niesen of een zwangerschap. Ook stress kan een rol spelen en inmiddels ben ik erachter dat dit één van de grootste oorzaken is voor de pijn die ik voel door Tietze. Helaas is een leven zonder stress onmogelijk, maar ik probeer stress zo veel mogelijk de baas te worden. Ook zware lichamelijke inspanning verergert mijn pijn.

Storytime: mijn verhaal
Nu meer dan 3,5 jaar geleden (januari 2016) werd door mijn huisarts Syndroom van Tietze bij mij vastgesteld. Al een paar weken had ik moeite met ademhalen, was snel buiten adem en had een drukkend, pijnlijk gevoel op mijn borst. Met het idee dat er iets met mijn longen aan de hand was (en ergens zelfs een kleine angst dat er iets mis was met mijn hart), ben ik naar de huisarts gegaan. Zij drukte zachtjes op mijn borst, tussen mijn ribben, wat ongelofelijk veel pijn deed. Na veel vragen door de huisarts, werd mij medegedeeld dat de pijn en benauwdheid waarschijnlijk veroorzaakt werden door het Syndroom van Tietze. Hoogstwaarschijnlijk zou het met een strip naproxen (sterke pijnstiller en ontstekingsremmer) wel overgaan. Ok, ok..

Het ging inderdaad over, maar de naproxen leek hier niet heel veel aan bij te dragen. Maar goed, ik blij, want ik had geen last meer. Tot een paar weken later de pijn opnieuw op kwam zetten. Wat was dit nou? Hier baalde ik flink van. Opnieuw naar de huisarts. “Sorry mevrouw, we kunnen u alleen maar opnieuw pijnstillers geven”. Ditmaal diclofenac, wie weet slaat dat beter aan. Als een soort proefkonijn voelde ik me naar huis gestuurd, maar goed, we proberen het wel weer. De diclofenac sloeg inderdaad beter aan, maar de pijn duurde steeds langer en de tijd waarin de pijn weg was duurde steeds korter. Inmiddels werd gesteld dat de tietze bij mij niet meer als tijdelijk gezien werd, maar als chronisch. Dit was toch geen manier van leven? Voor wie diclofenac niet kent: aangeraden wordt ook maagbeschermers te slikken, voor de preventie tegen maagbloedingen. Top, dit moet ik dus de rest van mijn leven gaan slikken? Joejoeee ik dacht het niet.

Zoals ik in mijn vorige blog al aan gaf, ben ik vrij eigenwijs en ga ik niet bij de pakken neer zitten. Ik ging forums lezen, waar mensen hun verhalen deelden over Tietze. Meerdere opties kwamen voorbij: cesar- of fysiotherapie voor mijn houding, naar een osteopaat, chiropractor of acupuncturist.. Zo ben ik gestart met cesartherapie voor mijn houding. Dit heeft helaas niets geholpen, al weet ik nu wel hoe ik het best kan liggen als ik goed wil slapen met de pijn en heb ik geleerd hoe ik moet ademhalen om te ontspannen 😉

Inmiddels waren we 8 maanden verder en dacht ik: ik ga gewoon alles proberen, ik heb niets te verliezen. Dus de volgende op mijn lijstje was acupunctuur. Heel eerlijk, ik wist niet zo goed wat ik er in eerste instantie van moest denken. Maar goed, wie niet waagt, wie niet wint, dus hup naar Acupunctuur Rijnmond. Patrick (eigenaar en acupuncturist van Acupunctuur Rijnmond) vertelde mij dat mijn stresssysteem helemaal in de war was. Iets met te weinig yin en te veel yang. Ondanks dat deze theorie niet erg aansluit op onze westerse wereld, herkende ik mezelf wel in wat hij zei. Ook mijn hartslag was veel te hoog en al jaren kampte ik met lichamelijke klachten veroorzaakt door stress. Ik ben nu eenmaal een stresskip.. Door acupunctuur zouden de energiebanen weer goed gaan stromen, waardoor ik minder last zou gaan hebben. Wat ik fijn vond, is dat Patrick aan gaf dat we het zouden uitproberen, maar niet eindeloos zouden gaan behandelen. Dit is iets wat ik in de westerse geneeswereld mis: daar wordt vaak door behandeld totdat je vergoede zorg op is, waarna wordt gezegd “u kunt gaan” (zoals bij de cesartherapeut het geval was). En verrek, na een paar sessies voelde ik me een stuk beter en na zo’n 5 á 6 sessies was mijn pijn zo goed als weg. WOW! Zo fijn om mij eindelijk weer mezelf te voelen! Sindsdien raad ik het iedereen met verschillende klachten die door de westerse geneeswijze niet/nauwelijks verminderen aan om naar hem toe te gaan.

Helaas betekent dit niet dat acupunctuur ervoor zorgt dat ik geen tietze meer heb. Het blijft aanwezig, als een soort vulkaan die altijd wel actief is, maar waar je niet altijd last van hebt. Zeker in tijden waarin ik meer stress dan normaal ervaar, niet lekker in mijn vel zit, het heel druk heb of fysiek zware handelingen heb uitgevoerd komt de pijn weer opzetten. Dit is voor mij een signaal dat ik wat rustiger aan moet doen. Doordat ik de signalen door ervaring steeds sneller opmerk en er wat mee doe, zakt de pijn vaak weer en is het niet nodig om naar de acupunctuur toe te gaan. Jammer genoeg zijn er soms wel periodes dat de pijn aanwezig blijft en verergert. Dan kies ik ervoor weer een paar behandelsessies bij Patrick te boeken. Op die manier maak ik het leven dragelijker, zonder te veel diclofenac te slikken. 

Wat helpt mij ertegen?
Zoals ik al eerder heb verteld, hoop ik met mijn blog anderen te inspireren of te helpen door ervaringen te delen. Ik heb zelf gemerkt dat er nog weinig bekend is over tietze, hoe hiermee om te gaan en hoe te behandelen, zelfs door professionals. Dit kan je een machteloos gevoel geven. Daarom geef ik een rijtje tips die mij helpen (let op, dit hoeft dus niet voor iedereen te werken!), wie weet heeft iemand er iets aan!

  • Pijnstillers/ontstekingsremmers als diclofenac helpen soms op de korte termijn, waardoor je je voor korte duur (een paar uur) iets beter voelt. Besef je wel dat dit de symptomen bestrijd en niet de onderliggende oorzaak, waardoor de pijn dus alleen maar onderdrukt wordt.
    Wat ik nog fijner vindt dan pillen is diclofenac in de vorm van een gel. Voltaren Emulgel is gewoon te koop bij de drogist en dit breng je plaatselijk aan op de plekken waar je pijn hebt. Dit werkt super! Nog beter eigenlijk dan de pillen van de apotheek. Alleen als ik écht veel pijn heb in zowel mijn borst als rug en het oppervlak eigenlijk te groot is om in te smeren, gebruik ik nog diclofenac tabletten. Dit gebeurt heel zelden dus en is beter voor mijn algemene gezondheid 😊
  • Zoek de warmte op! Neem een lekker bad of geniet extra van de warme stralen onder de douche gericht op de plekken die pijn doen. Ook een infraroodsauna of -lamp thuis helpt goed. Daarnaast vul ik soms een kruik met heet water en deze druk ik op de plekken waar ik last heb. Tot slot helpt ook een gel als Perskindol of tijgerbalsem goed voor het verwarmen van de plekken waar ik pijn heb.
  • Ademhalingsoefeningen helpen mij in tijden van stress. Ik heb door dat ik geneigd ben dan hoog te gaan ademhalen, wat de pijn verergert en benauwdheid doet toenemen. Dit heeft bij mij nog wel eens stress-, angst- en paniekklachten gegeven. Ademhalingsoefeningen helpen mij weer rustig worden.
  • Praat er over! In het begin schaamde ik me er enorm over. Nu ik tietze inmiddels zo veel mogelijk geaccepteerd heb, sta ik veel steviger in mijn schoenen, waardoor ik merk dat er weinig twijfel meer is bij de mensen aan wie ik het vertel. Hierdoor is er tegenwoordig eigenlijk altijd wel begrip voor en krijg ik juist fijne reacties van anderen.
  • Bepaalde taken en activiteiten moet ik helaas schrappen uit mijn bezigheden. In huis betekent dat bijvoorbeeld dat ik niet kan stofzuigen en dweilen, omdat dit mijn borst overbelast (hè wat jammer nou 😉). Ook zware klussen als schuren, verven en zware dingen tillen doe ik liever niet. Als ik de keuze maak om toch in huis te gaan schuren of verven, dan doe ik dit maximaal één uur op een dag. Daarna moet ik stoppen en rust nemen. De mensen in mijn omgeving passen zich hier gelukkig op aan en ondersteunen mij goed. Vraag dus om hulp!! Heel belangrijk!
  • Dit betekent ook dat ik geregeld rust moet inplannen en voornamelijk alleen maar dingen doe die ik leuk vind/niet veel energie kosten. Ik heb nu de regel: wanneer ik op zaterdag afspraken heb staan, doe ik zondag niets (en vice versa). Ook wanneer het goed gaat! Een valkuil van mij is namelijk om, wanneer het goed gaat, mijn weken weer lekker vol te plannen. Niet doen dus, want uiteindelijk krijg ik er ontzettend veel last van!
  • Naar m’n lichaam luisteren en op tijd op de rem stappen is dus ook belangrijk.
  • Dit betekent ook dat ik niet full-time kan werken. Ik werk nu 3 dagen in de week en ik merk dat ik daar écht van moet bijkomen. Nu scheelt het ook niet dat mijn werk als Orthopedagoog vrij stressvol kan zijn en veel energie kost.
  • Wanneer de pijn te lang aanhoudt en verergert, doe ik weer wat sessies acupunctuur.
  • Proberen positief te denken en me niet te druk te maken om dingen.
  • Magnesium tabletten: schijnen te werken tegen stress en gewrichtsklachten. Niet te veel en te vaak trouwens, gewoon wanneer ik weer wat last heb.
  • BH's met beugels zijn verleden tijd. 
  • Ondanks dat fanatiek sporten er voor mij niet inzit, is bewegen wel ontzettend belangrijk. Stilzitten/liggen werkt namelijk averechts: ik word er stijf van, wat nog meer pijn geeft. Ik beweeg door stevig te wandelen en te fietsen (buiten of in de sportschool). Soms doe ik thuis yoga, maar ik ben niet zo’n geduldig type 😉
  • Accepteren dat dit nu eenmaal bij mij hoort en hoogstwaarschijnlijk niet meer weg gaat. Dit klinkt makkelijk, maar is erg moeilijk. Zeker na een periode waarin ik weken, soms maanden geen last heb gehad en ik opeens weer ontzettend veel pijn heb, vind ik het lastig te accepteren dat ik een chronische aandoening heb. Ik vind het dan moeilijk accepteren dat ik pas 25 ben (22 toen het begon) en heel veel dingen moet laten die mijn leeftijdsgenoten allemaal wel kunnen doen. Het liefst zou ik meer willen werken, regelmatig uitgaan, fanatiek sporten en niet constant rekening hoeven houden met de pijn. Helaas is het wat het is en ik ben er steeds meer oké mee. Dit heeft uiteraard een hoop energie, tijd en de nodige tranen gekost. Ook mindfulness helpt mij hierbij.

Ik hoop dat je het interessant vond om te lezen. Wie weet heb je er zelf iets aan of begrijp je mij/anderen met tietze of een andere chronische aandoening nu beter!

Voor vragen of gewoon om te kletsen mag je uiteraard altijd contact met mij opnemen.

Veel liefs,

     Sanne

Kijk voor meer informatie op deze site!


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Leandra
2 jaar geleden

Wauw, dit had precies mijn verhaal kunnen zijn! Mooi voor hoe je het er neer zet en precies zoals het is. Niet mooi verpakt!

Judith Urban
2 jaar geleden

Beste Sanne,
Mijn naam is Judith Urban en ik ben redacteur van ReumaMagazine, een tijdschrift voor mensen met een reumatische aandoening en professionals uit de reumazorg. Via de hashtag #reuma verscheen jij in mijn Instagram tijdlijn. De reden dat ik je benader is dat wij in het komende nummer een special plaatsen over het syndroom van Tietze. In dit nummer willen we graag mensen spreken die over hun leven met de aandoening willen vertellen. Ik heb jouw blog met veel interesse gelezen en zou je graag telefonisch willen interviewen. Wellicht zou je als ervaringsdeskundige orthopedagoog een aantal tips willen geven voor mensen met Tietze (of andere reumatische aandoeningen)?
Je krijgt uiteraard inzage in het concept voordat we publiceren. Zo houd je zelf de regie over de tekst.

Wil je mij laten weten of je hiervoor open staat?

Met vriendelijke groet,

Judith Urban
06 30344765

Tonia De Vries
2 jaar geleden

Hoi ik het al een paar maanden pijn op me borst kast en linker riben en moeiten met ademend als wat ik lees komt over heen met het syndroom van goede maar niemand wilt met geloof niks help meer wat kan ik er aan doen

Wendy Van der vliet
2 jaar geleden

Hoi Sanne, op dit moment heb ik erg last van mn tietze, waardoor ik geen goede slaaphouding kan vinden. Wat heeft bij jou geholpen? Wendy

Jose
een jaar geleden

Hoi Sanne,
Had jij de eerste dagen na een behandeling ook even hevige verergering van de klachten?
Groetjes Jose

Sanne
een jaar geleden

Klopt, dat heb ik ook! Daarna worden de klachten gelukkig een stuk minder maar ik schrok er eerst wel even van toen ik de eerste keer de acupunctuur behandeling gehad had. Succes!

Florence
een jaar geleden

Hoi Sanne,

Wat een interessant blog! Bij mij is vorige week, na ruim 2 maanden klachten, ook het syndroom van Tietze vastgesteld. Alles klinkt zo herkenbaar.. Afgelopen maandag heb ik mijn eerste acupunctuur behandeling gehad en helaas deze week nog geen verbetering maar eigenlijk juist verslechtering.. maar zoals ik lees in de reacties kan dat kloppen, dus ik hou nog even vol. Wat zijn jouw tips voor het slapen? Ik word vaak ‘s nachts wakker van de pijn en in combinatie met hartkloppingen kan ik dan totaal niet meer slapen..

Groetjes,
Florence

Sanne
een jaar geleden

Hoi Florence!

Leuk dat je op mijn blog terecht bent gekomen! Ik zelf voel na zo’n 2-3 sessies acupunctuur verbetering. Maar laatst moest ik naar een andere praktijk omdat de praktijk waar ik normaal heen ging voor langere tijd gesloten was en de ‘nieuwe’ acupuncturist gebruikte op de pijnpunten dikkere naaldjes, veel meer naaldjes en ik moest elke week komen ipv om de week. Ik heb me daar zo veel rotter bij gevoeld, alsof mijn lichaam niet genoeg tijd had om te herstellen. Ik heb dat aangegeven waarna hij met dunnere naaldjes is gaan prikken en we om de week afspraken, toen was de pijn zo weer weg. Ondanks dat hij mooie meetapparatuur had en mijn eigen acupuncturist niet, klopte de vooruitgang die hij opmeette niet met hoe ik me lichamelijk voelde. Maar ja, in het verleden heb ik vaker wat sessies gedaan bij mijn ‘eigen’ acupuncturist en dan had ik zeker de eerste 2-3 keer de dagen daarna iets meer last, maar wetende dat het daarna minder wordt zorgde wel voor meer rust bij mij. Me er druk om maken, maakt de pijn alleen maar erger dus probeer er relaxxxx in te staan (voor zover dat kan 😉 makkelijker gezegd dan gedaan). Wat betreft slapen slaap ik tegenwoordig met pijn redelijk goed door een diclofenac pilletje + 2 paracetamol in te nemen (als ik erge pijn heb en er niet van kan slapen, probeer dit zo min mogelijk te doen). Maar ik moet zeggen dat dat een top combi is voor mij. Daarnaast vul ik een kruik voor de helft met heet water en die hou ik vast tussen m’n armen tegen m’n borst, dat is ook erg fijn vind ik. En als het echt niet lukt dan ga ik op m’n rug liggen, val ik minder goed van in slaap maar soms beter dan op m’n zij. Ook op je ademhaling letten is goed, door je buik ademen is belangrijk. Zelf adem ik bij stress en pijn door tietze vaak onregelmatig en door m’n borst, dat zorgt voor meer pijn en stress dus ademhalingsoefeningen zijn altijd goed om te doen. Ik weet ook niet of je de hartkloppingen al had voor tietze of lijkt het gevoel op hartkloppingen? Want mogelijk kan ook dit door stress komen. Ik merk in ieder geval zelf wel dat ik elk lichamelijk dingetje extra sterk opmerk als ik last heb van tietze, ik probeer er niet te zwaar aan te tillen want je maakt jezelf alleen maar gek! 🙃 succes!

Patrick
een jaar geleden

T was indrukwekkend en herkenbaar, tietze zorgt ook door bepaalde personen onbegrip omdat er niet wat te zien is aan iemand met tietze ik heb t nu ruim 4 ,5 jaar en nog opzoek naar de beste manier om dr mee om te gaan groetjes Patrick

Sanne
een jaar geleden

Het blijft rot als anderen er geen begrip voor tonen! Dat is het vervelende wanneer anderen niets aan je kunnen zien... Heel veel zoektocht in je zoektocht naar dat wat voor jou helpt! Liefs

Femke
een jaar geleden

Hé hé eindelijk iemand die beschrijft wat ik dus al jaren voel, en zoals iemand anders ook al zei, alsof ik het geschreven zou kunnen hebben.. stress en ik krijg pijn, daarnaast is bij mij sinds april hartfalen vastgesteld en dat maakt het leven met tietze er niet makkelijker op.. maar inmiddels er ook achter dat bewegen in combinatie met rust het heel goed doet.. ik moest daar een weg in vinden, want als het goed gaat ben je geneigd om veel meer te gaan doen...helaas niet doen dus.. ik dank je voor je uitgebreide verhaal, want dit is dus precies hoe ik het ook zie en voel..
En ook fijn om te lezen dat je niet de enige bent..
Vriendelijke groet
Femke

Sanne
een jaar geleden

Aiii Femke dat lijkt me enorm rot! Wat doet het hartfalen nu fysiek voor je? Lijkt me soms best eng om te onderscheiden of de lasten die je ervaart door Tietze komt of door je hart. Heel veel sterkte met het verwerken van dit nog recente nieuws. Veel liefs!

Femke
een jaar geleden

Hoi Sanne, wat lief dat je direct reageert!
Ja dat was eventjes heel andere koek, waardoor je weet dat het niet je hart is, als ik op de plekken druk die pijn doen, en vooral het middenrif, die dikke knobbel zoals ik het altijd noem kan verrekte zeer doen daardoor verkrampt er een spier en kan ik moeilijk doorademen en is de cirkel rond.. en op een of andere manier ben ik altijd blij als een ander dit ook ervaart, het steunt je toch op een bepaalde manier...zo van gelukkig ben niet de enige...
maar jouw verhaal was voor mij wel het meest herkenbare en het beste uitgelegd, vandaar dat ik ook reageerde wat ik eigenlijk nooit doe..ha ha

Netty weterings
10 maanden geleden

Ook ik heb tietze, van alles ondernomen maar idd niet echt iets gevonden waardoor het weggaat. Maar jouw blog geeft mij veel rust ik ben vaak bang dat het mijn hart is ondanks dat mijn dr. Zegt dat het niets met mijn hart te maken heeft. Stress heb ik wel en daarom slik ik passieflora va dr vogel. Zit nu in een verhuizing en heb heel veel last maar ik lees bij jouw dat je moet minderen met zwaar werk, ga ik nu rekening mee houden. Bedankt voor je mooie blog. Groetjes netty

Sanne
10 maanden geleden

Hi Netty, leuk dat je reageert op mijn blog! Wat naar dat ook bij jou Tietze is vastgesteld. Let goed op jezelf en luister goed naar je lijf! Heel veel succes met de verhuizing ❤️ Liefs!

Nadieh Van den Berg
10 maanden geleden

Hoi!

Bedankt voor je verhaal. Ook bij mij is Tietze vastgesteld. Te veel stres.
Ik moet wel zeggen dat ik erg hypochonder wordt. Het zit links, bij mijn borst. Je bedenkt dat het je hard kan zijn, of iets kwaadaardigs in je borst.
Nu heb ik een vraag voor wie dan ook. Bij mij is de pijn constant. Het is een brandend en drukkend gevoel vanaf mij borstbeen die compleet uitstraalt over mijn gehele linker borst en zijkant ribbenkast. Mijn borst is zo intens gevoelig inclusief tepel, hebben jullie dit ook als de pijn heftig aanwezig is? Warmte helpt absoluut, en een goede nachtrust ook.
Ik hoor het graag!

Sanne
10 maanden geleden

Hoi Nadieh, leuk dat je reageert op mijn blog! Wat ontzettend naar dat ook bij jou Tietze is vastgesteld.. Ik herken je verhaal wat betreft het hypochonder stukje. Nu bijna 5 jaar later kan ik de pijn door Tietze nu gelukkig wel snel herkennen en ben ik niet meer bang voor een hartaanval oid. Wees lief voor jezelf en luister goed naar je lichaam! Liefs x

Karin
10 maanden geleden

Ik heb al een jaar of 6 Tietze, ontstaan in een erg stressvolle periode. Meestal had ik het 1 of 2 keer per jaar, maar dit jaar heb ik het bijna continu, met af en toe een week of 2 zonder klachten. Ik denk dat ik onbewust veel stress ervaar van corona, het is namelijk in april begonnen bij mij. Omdat corona ook pijn op de borst kan geven, en benauwdheid, is het soms heel verwarrend. De benauwdheid en kortademigheid zijn echt de voornaamste klachten bij mij. Ik loop nu bij de fysio voor mijn houding en om stress uit mijn nek en bovenrug te masseren. Voor acupunctuur sta ik eigenlijk niet zo open..

Sanne
10 maanden geleden

Hoi Karin! Pfoe ook al een hele tijd dus. Bij mij ook ontstaan in een erg stressvolle periode en nu nog steeds te koppelen aan stress als ik er last van krijg. Jammer genoeg bestaat een leven zonder stress niet, ook bij ‘positieve’ stress (dus bij leuke dingen waar ik enthousiast van word) kan ik er last van krijgen. Ik kan me goed voorstellen dat het door deze corona crisis toegenomen is bij je. Maak je je ergens zorgen over omtrent corona? Je gezondheid of misschien iets anders (financiële zekerheid)? Het is natuurlijk een ongrijpbaar iets waar je weinig controle over hebt, wat stress kan geven. Ik probeer het los te laten, m’n best te doen om aan de maatregelen te houden en in het hier en nu te leven. Heb mediteren afgelopen week weer opgepakt om wat meer rust te creëren. Een goede ademhaling helpt mij namelijk ook bij tietze: ik merk dat ik bij stress en pijn heel hoog ga ademhalen en dat doet natuurlijk extra zeer (zorgt daarnaast ook weer voor extra stress), dus heel belangrijk om vanuit je buik te leren ademhalen. Acupunctuur al eens geprobeerd? Dat helpt bij mij als ik last blijf houden! Na een paar sessies ben ik weer van de pijn af voor zeker een half jaar. Succes!

Karin
10 maanden geleden

Dankjewel voor je reactie. Fijn dat jij het ook herkent. Nou ja, niet fijn natuurlijk, maar je snapt wat ik bedoel 😉 Ik heb ook een tijdje bij een psychosomatisch fysiotherapeut gelopen voor stress in het algemeen. Daar heb ik goede oefeningen van gekregen voor de ademhaling en ontspanning. Maar toch span je vaak onbewust je ribbenkast aan. Ik ben nu niet bang om financiële zin, ik heb een vaste baan en dat loopt gelukkig als voorheen. Ook ik werk 3 dagen, maar dat is vooral vanwege onze dochter. Ik ben lekker 2 dagen met haar thuis. Qua gezondheid maak ik me zeker zorgen om corona, ik ben een enorme hypochonder.

Karin
10 maanden geleden

En is er nog iemand die extreme vermoeidheid ervaart? Hoort dit erbij?

Sanne
10 maanden geleden

Absoluut! Ik ben echt uitgeteld na een werkweek van ‘maar’ 3 dagen, heb echt een dag nodig om weer op te laden. Die tijd gun ik mezelf tegenwoordig gelukkig ook 😉 Maakt het allemaal een stukje makkelijker.

Brenda
10 maanden geleden

Bedankt voor het delen van je verhaal. Ik kreeg last rond mijn middenrif en dan naar rechts en links en soms ook de rug. Daarna kreeg ik een burnout van dik 1 1/2 jaar. Helaas is de tietze nog niet weg. Ik heb nu 3 sessies acupunctuur gedaan en de klachten werden erger, maar misschien moet ik nog wat sessies doen, omdat ik las dat jij er 6 hebt gehad. Fysiotherapie wil ik nu ook gaan proberen. Het is zeker vervelend...het beperkt echt je leven.

Sanne
10 maanden geleden

Hoi Brenda! Bedankt voor je reactie op mijn blog. Pfoe wat een rot tijd heb je achter de rug.. De klachten werden inderdaad erger na een paar sessies acupunctuur, vooral de dagen daarna. Maar uiteindelijk werkt het voor mij super goed! Ik moet wel zeggen dat ik aan het begin van dit jaar bij een andere acupuncturist ben geweest, omdat de praktijk waar ik normaliter naar toe ga voor onbepaalde tijd was gesloten. Deze acupuncturist had toch net weer een wat andere werkwijze: ik moest wekelijks komen (ipv 1x per 2 weken) en werd veel meer geprikt, met wat dikkere naalden. De klachten namen zo erg toe dat ik niet meer wist wat ik met mezelf aan moest. Heb het aan hem terug gegeven en hij had dit nooit eerder gehoord, maar ik had wel vergelijkingsmateriaal met mijn ‘vaste’ acupuncturist. We zijn minder gaan prikken en minder vaak afgesproken, toen ging het een stuk beter en door corona werden de sessies toen ook afgebroken. Dat was prima want de klachten waren weer zo goed als weg. Maar zo zie je maar dat iedere professional zijn eigen werkwijze heeft en dat niet alles even goed bij je werkt. Mijn ‘vaste’ acupuncturist is weer terug en ik heb volgende week weer een afspraak. De klachten zijn nog niet zo erg maar ik weet dat het najaar altijd meer klachten geeft en ik voel het een beetje opkomen. Hopelijk kan ik de heftige pijn op die manier voor zijn en de winter goed doorkomen. Na 5 jaar begin ik het misschien dan toch te leren om op tijd in te grijpen, haha 😉 Laat je me weten hoe het verder gaat met je? Misschien leuk om via instagram contact te houden, zo heb ik met meer tietze strijders die hierboven hebben gereageerd ook nog contact. Liefs!

Sheila
10 maanden geleden

Hoi, wat fijn om jou blog te lezen en wat herkenbaar allemaal voor mij, ik had nog een vraagje! Hoe lig jij het lekkerst als je gaat slapen? Ik lig zo graag op mijn zij maar merk dat ik daar last van krijg en op mijn rug slapen kan ik echt niet! Heb jij misschien nog wst tips?

Sanne
10 maanden geleden

Hoi Sheila! Wat leuk dat je mijn blog gevonden hebt en er op reageert. Ik lig ook het liefst op mijn zij... Als ik pijn heb dan slaap ik graag met een kussen of een warme kruik (waar een vriendin van mij een zachte hoes omheen gehaakt heeft) tussen mn armen, dan gaat het wel. En als ik écht veel last heb, slik ik voor het slapengaan 1 diclofenac en 2 paracetamol. Niet de bedoeling dat je dit vaak doet natuurlijk, maar bij hoge nood grijp ik er wel naar. Een goede nachtrust weegt voor mij dan wel zwaarder, daar herstel ik ook weer sneller van. Verder smeert mijn vriend mijn rug ook in met perskindol (warmt spieren en gewrichten op) en soms doe ik dat ook op mn borst. Of voltaren gel. En als het echt niet lukt om op m’n zij te slapen, dan slaap ik toch op m’n rug en uiteindelijk lukt dat altijd wel. Het helpt mij dan om op mn ademhaling te gaan letten en lekker diep vanuit mijn buik in en uit te ademen. Hopelijk heb je wat aan mijn tips en verlicht het de pijn bij je! Misschien leuk om elkaar op instagram te volgen om zo met elkaar in contact te blijven? Liefs!

Cis
9 maanden geleden

Hai Sanne,
Bedankt voor dit blog! Hier haal ik zoveel meer info uit dan ik bij de huisarts kreeg. Bij mij begon het drie jaar geleden met vreselijke benauwdheid en pijn op de borst. Naar de huisarts dus. Hart en longen waren het niet maar er werd besloten tot een astmatest. Niets dus. Toch werd er twee weken een puffer gebruiken voorgeschreven. Dat snapte ik dus echt niet en na 1 keer gebruiken ben ik ermee gestopt. Ik ging me alleen beroerder voelen van dat ding. Bij het volgende bezoek werd dus besloten dat ik geen astma had, ik had ook geen allergieën en dat was het dan. Geen vervolgonderzoek. Omdat de benauwdheid overging heb ik er mee doorgelopen tot ik weer erger last kreeg. Bleek twee jaar later te zijn en ik had een vervangende arts. Die stelde Tietze vast. Hehe. Ik slik bijna geen medicatie, alleen paracetamol voor het slapengaan. Sinds kort krijg ik pijn in mijn ribben als ik op mijn linkerzij lig. Dat gaat eigenlijk niet meer. Weet jij of dat ook bij Tietze hoort?
Nogmaals dank voor je blog! Het is wel geen feest, maar wel herkenning. En dat is toch fijn.
Groetjes, Cis

Sanne
9 maanden geleden

Hoi Cis, wat een verhaal! Bizar he hoe doktoren er mee om kunnen gaan.. Ik hoor vaker dat je maar net de goede moet treffen die überhaupt van Tietze gehoord heeft en het bij je stelt. Echt vervelend dat je er zo mee door hebt moeten lopen. En wat betreft die puffer: zo blijkt ook maar weet dat je het best op je eigen gevoel kunt vertrouwen, goed dat je daarmee gestopt bent!

Wat fijn dat je bijna geen medicatie hoeft te slikken! Die pijn bij je ribben kan inderdaad door Tietze komen, dat heb ik ook. Op mijn zij liggen lukt mij bij pijn ook moeilijk, maar dat komt ook omdat je dan je borst een soort van tegen elkaar aandrukt (als je snapt wat ik bedoel, haha). Ik lig dan graag met een kussen of een warme kruik tussen m'n armen. Maar soms lukt het inderdaad echt niet en moet ik op m'n rug slapen. Dat komt gelukkig niet zo vaak voor.

Bedankt voor je mooie, lieve complimenten! Fijn dat we zo op deze manier contact met elkaar kunnen krijgen en ons verhaal met elkaar kunnen delen.

Liefs, Sanne

Kaya
9 maanden geleden

Wauw wat een sterke vrouw ben je! Ik ben heel erg trots op je. Ik heb zelf ook syndroom van Tietze en ik sta er alleen voor. Bij mij is 't vorig jaar december begonnen waardoor ik tijdje niet kon werken. Het duurde maanden lang. Helaas werd ik niet echt geaccepteerd door mijn Tietze. Niemand hield rekening met me waardoor alles nog moeilijker en zwaarder werd. Slapen ging slecht, rekening houden op werk was lastig door anderen die geen rekening houden met je. De klachten werden erger. Na tijdje was het allemaal verlicht en voelde er weinig van. Tot 3 maanden terug kwam het weer heftig terug. (Ondertussen me baan kwijt) Nu sta ik er helemaal alleen voor. Door de corona wordt ik niet geholpen door mijn huisarts omdat ik ademhalingsproblemen heb wordt er alleen maar gekeken naar corona. Ik weet toch echt wel zeker dat dit niet te vergelijken is met Corona. Terwijl de dokter weet dat ik met hetzelfde probleem eerder bij de dokter was. Ik heb heel lang heftige ademhalingsproblemen gehad. Had extreem moeite met diepademhalen wat niet eens lukte. Nu ik je blog heb gelezen merk ik dat het aan mij lag. Hoe meer ik moeite heb gedaan wat gepaard was met stress en paniek hoe erger het is geworden. Wekenlang slapeloze nachten gehad. Het was zo heftig dat ik niet eens wilde leven en ook dat ik er zo alleen voor sta. Niemand heeft begrip ervoor en ook geen hulp. Ik ben gelukkig gestart bij de psygoloog hoop dat dat helpt. Ik zal ook magnesium proberen. Dit is heel fijn om te weten en zien dat er meer mensen hetzelfde probleem ervaren als ik. Dit geeft me moed. Ik wilde ook mijn verhaal delen. Het is toch niet zo als genoemd wordt, een niet levensbedreigende ziekte. Het moet ook niet zo worden gezien. Dit is wat ik vind. Het kan toch wel fataal aflopen.

Sanne
9 maanden geleden

Hi Kaya, wauw wat een mooie complimenten! Heel erg bedankt! Wat ontzettend naar voor jou dat je er zo alleen voor staat. Ik kan me voorstellen wat een stress dat bij je heeft opgeleverd het afgelopen jaar. Ik vind het zelf soms nog lastig hoor wat betreft die stress. Onlangs had ik opeens weer een opvlamming van pijn, duurde een paar weekjes. Ik had wel een beetje stress om iets, maar niet dat ik me er zo bewust druk om maakte. Dan vraag ik me af: krijg ik nou pijn door onbewuste stress of krijg ik pijn en daardoor stress? Haha, beetje kip en het ei verhaal, kom ik toch niet achter. Maar goed om te zien dat je je wel bewust bent van het feit dat stress en druk maken er om niet erg bevorderlijk is (maar nogmaals: ik weet precies hoe het is en zelfs na bijna 5 jaar maak ik me er in tijden van pijn nog steeds druk om).

Fijn dat je gestart bent bij de psycholoog! Ik hoop dat je je zowel fysiek als mentaal weer wat beter gaat voelen.

Heel veel succes, geluk en gezondheid gewenst de komende tijd. Mocht je nog is willen kletsen, dan ben je altijd welkom!

Liefs, Sanne

Nancy Van thournout
9 maanden geleden

Ik heb dit sedert ik een ongeval heb gehad heb dit een paar weken had ben by osteopaat geweest en dit beterde wel rap nu was ik daar een paar weken vanaf en door een verkoudheid en hoesten heb ik het terug het is afzien nam declofenac heb moeten stoppen verdraag ze niet nam dafalgan codeine helpt ook niet veel wat warmte helpt wel

Roxanne
9 maanden geleden

Ik ben Roxanne 19 jaar en heb waarschijnlijk heb syndroom van tietze. Het begon allemaal met hartkloppingen bij mij waardoor ik ongerust was en een paniekaanval er boven op kreeg een aantal keer per week en dacht echt dat er iets aan de hand was met mijn hart.. maar ze konden niks vinden het enige wat ze zagen was veel storing wat aan de ene kant ook wel logisch was want ik was ongerust naarmate de weken verstreken werdt de pijn steeds erger en erger van 2 keer per week naar 4 keer per week en nu heb ik er elke dag veel last van ik was het zo beu fietsen ging moeizaam want dan was ik al ontzettend moe! Dus ik was weer naar de dokter gegaan want ik ontdekte een zwelling boven op me borstkast en hij dacht mogelijk aan het syndroom van tietze in de middag gelijk naar het ziekenhuis geweest voor een röntgenfoto te laten maken van de zwelling die op mijn borstkast zit morgen krijg ik daar de uitslag van.. ook is mij dokter echt vrij lastig qua medicijnen hij vertelde me dat fysiotherapie de oplossing was maar ik sta er wel op om zeker pijnstillers te krijgen want de pijn is niet te verdragen ben veel moe altijd steken wat gaat naar mijn schouders nek en rug ook heb ik een tintelende arm of vingers heeft iemand ook een zwelling gehad en ging dat gemakkelijk weg?

Eline
9 maanden geleden

Hey! Ik ben Eline en ik ben 15 jaar.. ik heb nu al bijna 4 jaar tietze en ik ben er nog steeds niet achter gekomen hoe ik er fatsoenlijk mee kan slapen.. ik lig dan niet lekker en verga van de pijn. Heb je misschien tips? Ik slik liever geen medicijnen.
Xx

Maaike
8 maanden geleden

Hoi Sanne,

Ik wil je bedanken voor je heldere verhaal over tietze. Ik ben deze week door de huisarts naar huis gestuurd wat jij hebt noemen ze ook wel het syndroom van tietze. Je moet rust pakken en paracetamol nemen.
Ja verhaal verhelderd voor mij erg dank je wel.

Groetjes maaike

Najma Abdulahi
8 maanden geleden

Hallo lieve mensen ik heb zelfde klachten maar ik ben bang om naar de huisarts te gaan waardoor ik slecht slaap!😭

E Offeringa
7 maanden geleden

Oh my wat een herkenning.. in de reacties onder dit blog ook. Ik heb zo'n moeite gehad om te accepteren dat het tietze is. Elke keer als ik pijn had vooral dacht aan borstkanker. Het gevecht met mijzelf Dat is natuurlijk ook een stress trigger. Dank je wel voor de openheid

Mikey G
7 maanden geleden

Hallo mensen,

ik heb nu al 7 weken heel erg last van mijn ademhaling, ook heb ik zo al een tijdje tietze volgens mijn dokter.

Ik haal niet slecht adem omdat ik pijn heb aan mijn borst bij het ademen, ik kom gewoon niet goed op adem en moet vaak diep ademhalen of zuchten.
ook ben ik heel erg snel buiten adem na bewegen.

Is dat ook gewoon door tietze of kan het een andere oorzaak hebben?

Ralf
7 maanden geleden

Het is overigens niet helemaal waar dat costochrondritis en Tietze hetzelfde zijn. Tietze gaat namelijk over de aanhechtingen van je ribben aan je borstbeen en eventueel rug. Costochrondritis is een aandoening aan de tussenribspieren. Deze aandoeningen komen wel heel veel gelijktijdig voor.
Ik heb ze ook beiden.

Robert
7 maanden geleden

Hallo Sanne,
Ik zit nog in de fase van onderzoeken. Volgende week voor de longen, maar jouw verhaal lezende kan het niet anders zijn dan dat ik ook Tietze heb. Het is in oktober 2019 begonnen, maar de laatste tijd veel erger. Je voelt je ook echt naar, heb jij dat ook?
Ander vraagje: kan jij langere autoritten maken?
Ik krijg dan meteen klachten, zeker op lange rechte stukken.
Ik wacht het onderzoek van de longen af, maar als dit niets oplevert vraag ik een doorverwijzing naar de reumatoloog. Heb je daar ervaringen mee?
Bedankt voor je verhaal en veel succes!
Groeten,
Robert

Emmy
2 maanden geleden

Hallo, jammer dat Tietze op niet meer begrip kan rekenen en jammer te lezen dat zo veel mensen het ook hebben! Ik kreeg op een dag ook het verdict en toen was ik nog blij want ik dierf niet meer slapen, ik was zo overtuigd dat ik iets aan mijn hart zou krijgen! Waarom ik het kreeg? Ik werk veel, heb veel stress (aard van het beestje), trauma: ik verloor een gezond kindje op 16 weken zwangerschap...na een bloedonderzoek bij twee dokters kwamen ze beiden op Tietze uit, mijn gynaecoloog drukte 1 keer op die pijnlijke ontstoken plek en ik moest de dokters wel geloven...ik ben een hypochonder, dat van Borstkanker herken ik ook...vandaag heb ik een goede dag...maar de afgelopen zes weken heb ik uitstralingspijn onderaan mijn rug, hebben jullie dat ook? Ik heb ondertussen 9 kinébeurten achter de rug, maar niets helpt...een saunabezoek bracht een paar dagen verlichting, uitstralingspijn? Ik denk weer dat er vanalles gaande is...stress doet mijn ribben geen goed en aangezien ik ook veel werk...ik geraak uitgeput...door Corona werk ik superveel thuis, gecombineerd met een slechte houding, is niet bevorderlijk voor ontstoken ribben... doen jullie aan sport? Ik fiets, wandel en loop veel...

Marije
3 dagen geleden

Zo wat een mooi en indrukwekkend verhaal hier 3,5 geleden met benauwdheid klachten naar de huisarts en ook costochondritis/tietze als diagnose.. ook diverse soorten pijnstillers geprobeerd een fysio voor de houding en nu nog zoekend naar hoe past dit in mijn leven.. hier ook nog jong en wil graag zoveel meer
Bedankt dit inspireerde mij enorm heeft kracht om te weten er zijn meer mensen die dit voelen (helaas)