Home » Lifestyle » Een week in het leven van een orthopedagoog

Een week in het leven van een orthopedagoog

Gepubliceerd op 22 september 2019 om 11:00

Nu iets meer dan een jaar mag ik mijzelf orthopedagoog noemen en werk ik binnen de GGZ. Als mensen vragen wat ik voor werk doe, blijkt dat de meesten nog nooit van een orthopedagoog hebben gehoord. Ik gebruik daarom vaak de term ‘kind- en jeugdpsycholoog’, dan hebben de meesten wel een beeld bij wat ik doe. Het verschil met mijn werk als orthopedagoog zit hem erin dat orthopedagogen breder opgeleid zijn dan psychologen: waar psychologen voornamelijk opgeleid worden vanuit het individu, kijken orthopedagogen breder en betrekken in het hulpverlenen aan kinderen ook hun omgeving (ouders/familie, school, vrienden, etc.). Als orthopedagoog kijk ik dus niet alleen naar kindkenmerken, maar ook naar zijn/haar ontwikkeling, opvoeding en omgevingsfactoren. Uiteindelijk kunnen we vaak dezelfde functies in het werkveld vervullen, maar verschillen we van elkaar door de ‘bril’ die we vanuit onze opleidingen hebben leren opzetten in hoe we naar het kind kijken. Ik vind dan ook dat je, zeker bij kinderen, de opvoeding en omgeving niet los kan zien van het kind. Daarom heb ik dan ook gekozen om de masteropleiding ‘orthopedagogiek’ te volgen in plaats van ‘kind- en jeugdpsychologie’.

Een andere vraag die mij vaak gesteld wordt is: maar wat doe je dan precies voor werk? Heel kort samengevat voer ik bij kinderen (en hun ouders) psychodiagnostisch onderzoek uit waarbij ik onderzoek waar het klachtgedrag van kinderen vandaan komt. Daarnaast voer ik ook verschillende soorten gesprekken met zowel kinderen, ouders als andere professionals in het werkveld (denk aan therapeuten van andere type praktijken (speltherapeut, multisysteemtherapeut), leerkrachten, intern begeleiders van scholen en jeugdzorgwerkers (vrijwillig en gedwongen kader). De gesprekken met de kinderen en ouders vallen onder het kopje ‘therapie’, waarbij ik mij vooral richt op cognitieve gedragstherapie. Daarnaast heb ik ook veel administratieve klusjes te doen wat ik eigenlijk best saai vind, maar toch moet doen 😉 Mijn werkweken zijn nooit hetzelfde, dus om je een indruk te geven van hoe mijn werkweek er uit kan zien, heb ik een week lang bijgehouden wat ik precies allemaal gedaan heb! 😊

Maandag

8:30 – 9:00
Dag starten, mails beantwoorden, intelligentieonderzoek voorbereiden en klaarzetten.

9:00 – 11:00
Intelligentieonderzoek uitvoeren bij een jongen van 11 (onderdeel van een breder psychodiagnostisch onderzoek gericht op het onderzoeken van het sociaal-emotioneel functioneren).

11:00 – 12:00
Stagiaire uitleggen & begeleiden in het scoren van het intelligentieonderzoek. Tussendoor mails beantwoorden.

12:00 – 13:10   
Wekelijks overleg met collega’s & stagiaires, waarbij we casussen bespreken die nu de aandacht vragen. Denk aan belangrijke gesprekken met kinderen en ouders, psychodiagnostische onderzoeken, crisis casussen, nieuwe aanmeldingen, intakes en taken die overgedragen kunnen worden tijdens mijn vakantie (op dat moment nog 3 weken!!!!!!!!!). Tijdens ons overleg op maandag is trouwens ook onze lunch.

13:10 – 13:30    
Buiten een rondje lopen met collega’s, luchtje scheppen. Heel fijn om even je hoofd leeg te maken.

13:30 – 14:30    
Regelzaakjes zoals wéér mailen, contact opnemen met ouders om vragenlijsten terug te vragen, nieuwe aanmeldingen rondmaken, intakes inplannen.. Boring!

14:30 – 14:35    
Onderzoeksmiddelen voor het intelligentieonderzoek van morgenochtend + vragenlijsten voor ouders en leerkracht klaarleggen.

14:35 – 14:50    
Kort telefonisch overleg en voorbereiding met een intern begeleider van een school waar ik binnenkort op gesprek ga voor een multidisciplinair overleg (= een overleg van professionals uit verschillende beroepsgebieden, denk aan de leerkracht, intern begeleider, ambulant begeleider, de schooldirecteur en ik als orthopedagoog, meestal ook samen met de ouders).

14:50 – 15:00    
Een moeder bellen om te vragen hoe het nu gaat en ter voorbereiding op het schoolgesprek.

15:00 – 15:30    
Voorbereiden van de groepstraining “Werken aan je zelfbeeld”.

15:30 – 17:00    
Starten met de eerste sessie van de groepstraining “Werken aan je zelfbeeld” met 5 kinderen (3 jongens en 2 meiden) tussen de 8 en 12 jaar.  

Dinsdag

8:30 – 9:00         
Net als gister mails beantwoorden en het intelligentieonderzoek van 9:00 voorbereiden en klaarleggen.

9:00 – 10:45      
Intelligentieonderzoek bij een jongetje van 8 (tevens onderdeel van breder psychodiagnostisch onderzoek, gericht op het onderzoeken van het sociaal-emotioneel functioneren en eventuele aanwezigheid van AD(H)D).

10:45 – 11:00    
Scores invoeren van de resultaten van het net afgenomen intelligentieonderzoek.

11:00 – 11:45    
Uitleggen en begeleiden van stagiaire in het scoren van vragenlijsten. Ondertussen wat regelzaakjes doen zoals het intelligentieonderzoek opruimen, mails beantwoorden, ouders bellen en een intake inplannen.

11:45 – 12:00    
Afsluiten van een dossier, waarbij ik een evaluatieverslag schrijf over de behandelresultaten van het hulpverleningstraject bij onze praktijk. Ouders en kind sluiten tevreden af, waarbij de behandeldoelen gehaald zijn. Hier doen we het voor!

12:00 – 12:30    
Voorbereiden schoolgesprek van morgen (zie: inlezen groeidocument en feedback geven).

12:30 – 13:00    
Lunchpauze, uiteraard na onze boterhammetjes weer even naar buiten 😊

13:00 – 14:00    
Het uitwerken van een onderzoeksverslag van een jongetje van 6 waar ik in de zomervakantie breed psychodiagnostisch onderzoek heb uitgevoerd rondom zijn intelligentie, executieve functies, geheugenproblemen, vermoeden van ADHD, sociaal-emotionele functioneren en eventuele probleem veroorzakende factoren binnen het gezin/de opvoeding. Ook alvast het adviesgesprek ingepland.

14:00 – 15:00    
Eerste behandelsessie van een meisje van 11 waarvan haar ouders gescheiden zijn. Ik ga met haar aan de slag met Write Junior: een schrijfprotocol waarbij we gedetailleerd alle vervelende gebeurtenissen rondom de scheiding op papier gaan zetten, waarbij dit meisje haar verhaal ook ondersteund met tekeningen. 

15:00 – 16:00    
Ik zou in dit uur een behandelsessie hebben met een meisje met hechtingsproblematiek, waarbij ik me richt op haar eigen-ik ontwikkeling, maar helaas was ze de afspraak vergeten. Dit uur ingevuld door gespreksverslagen te maken van afgelopen week.

16:00 – 17:00    
Het laatste uur van mijn werkdag een meisje van 17 met depressieve stoornis in behandeling gehad. Na bijna een jaar gaat het eindelijk een stuk beter met haar, waardoor we de gesprekken kunnen gaan afbouwen naar 1 keer per 2 weken in plaats van wekelijks. Ontzettend trots ben ik op haar hoe ze door heeft weten te zetten en de stappen die ze zet!

Woensdag

8:30 – 9:45         
Multidiciplinair overleg op de (basis)school van een jongen (9 jaar, ADD) voor het bepalen van een plan van aanpak en het maken van afspraken omtrent de uitvoering hiervan.

9:45 – 10:10      
Terugrijden naar de praktijk.

10:15 – 11:15    
Mediatietherapie aan een moeder van een jongen (10 jaar, gegeneraliseerde angststoornis (GAS). Mediatietherapie is een indirecte therapievorm gericht op de ouders zodat we er via hen voor kunnen zorgen dat ook binnen de thuissituatie het probleemgedrag van het kind veranderd wordt.

11:15 – 12:15    
Mails beantwoorden, factuur opstellen en gespreksverslagen schrijven.

12:15 – 13:00    
Lunchpauze

13:00 – 14:00    
Psychodiagnostisch onderzoeksverslag waar ik gister aan gewerkt heb afmaken.

14:00 – 15:00    
Evaluatiegesprek met een meisje (11 jaar, ADHD) en moeder omtrent voortzetting van de laatste fase van de behandeling. Het gesprek staat in het teken van acceptatie rondom de diagnose ADHD en moeite met leren binnen de schoolcontext. Samen met het meisje een gedragsexperiment opgesteld, waarin zij minstens 5 mensen moet bevragen wat zij van haar vinden als zij in de klas de beurt krijgt en het antwoord niet weet of de vraag fout beantwoord.

15:00 – 16:00    
Behandelsessie met een jongen (10 jaar, GAS (waarvan ik dus ’s ochtends moeder heb gezien). We werken met het behandelprotocol ‘Denken + doen = durven’ en werken zo stapje voor stapje aan het omzetten van negatieve gedachten en het aangaan van angstige situaties. 

16:00 – 17:00    
Eerste behandelsessie met een meisje van 17 met dwangstoornis. Start gemaakt aan het behandelprotocol ‘Bedwing je dwang’. Deze sessie stond voornamelijk in het teken van psycho-educatie (oftewel: uitleg over wat dwangstoornis/OCS inhoudt) en het opstellen van een lijst met alle dwanghandelingen en -gedachten.

Zoals je ziet heb ik veel verschillende taken en kom ik veel verschillende problematieken tegen in mijn werk. Verveling ligt bij mij snel op de loer, dus de verscheidenheid aan soorten problematieken en de afwisseling tussen diagnostiek en behandeling maakt dat ik mijn werk uitdagend en leerzaam vind en veel positieve energie uit mijn werk blijf halen. 

Ik hoop dat ik je zo een beeld heb kunnen geven van wat mijn werk als orthopedagoog binnen de GGZ inhoudt. Voor nu: op naar een nieuwe week, die er weer héél anders uit gaat zien dan de week die ik hier beschreven heb.

 Veel liefs,

    Sanne  


« 

Reactie plaatsen

Reacties

José
2 jaar geleden

Leuk blog!
Wat jammer dat je zegt dat een psycholoog meer naar een individu kijkt en een orthopedagoog breder kijkt. Ik ben het hier absoluut niet mee eens. Ook als psycholoog wordt je opgeleid om het kind in zijn omgeving te zien. Je kan een kind niet behandelen zonder zijn systeem. Een psycholoog neemt dit net zo mee als zoals jij zegt een orthopedagoog zou doen.

Sanne
2 jaar geleden

Hi José! Bedankt voor je berichtje. Waar zit hem het verschil tussen k&j psycholoog en orthopedagoog voor jou dan in? Ben benieuwd naar jouw visie!